"Απ' όλα τα σοκάκια που σεργιάνισα"
του Αντώνη Ψαρρού
Απ' όλα τα σοκάκια που σεργιάνισα
πρωί με την ανατολή
καταμεσήμερο στη δροσερή πλευρά του δρόμου,
απόγιομα με τη δύση να βάφει τις καμινάδες των σπιτιών,
τα πιο όμορφα, τα πιο ζεστά
τα πιότερο αγαπημένα
ήταν τα σοκάκια που με σεργιάνισαν οι ποιητές.
Με τους βαμένους χρυσαφένια ώχρα τοίχους
τα πορφυρά κεραμίδια και τα γαλάζια παράθυρα.
Με την ψυχή μελανοδοχείο για να βουτάνε την πένα τους.
Απ' όλα τα σοκάκια που σεργιάνισα
πρωί με την ανατολή
καταμεσήμερο στη δροσερή πλευρά του δρόμου,
απόγιομα με τη δύση να βάφει τις καμινάδες των σπιτιών,
τα πιο όμορφα, τα πιο ζεστά
τα πιότερο αγαπημένα
ήταν τα σοκάκια που με σεργιάνισαν οι ποιητές.
Με τους βαμένους χρυσαφένια ώχρα τοίχους
τα πορφυρά κεραμίδια και τα γαλάζια παράθυρα.
Με την ψυχή μελανοδοχείο για να βουτάνε την πένα τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου