Μισό αιώνα ταξιδεύω τα όνειρα μου

Μισό αιώνα ταξιδεύω τα όνειρα μου
βρήκανε ξέρες,θάλασσες
και κρόσια ξεφτισμένου ουρανού.
Μισό αιώνα βύζαινα σφιχτά στα δάχτυλα μου
σαν ρώγες την ζωή
αχόρταγα στα χείλη ενός μικρού παιδιού.
Μισό αιώνα σε σχολεία φυλακές
με δεσμοφύλακες τους δάσκαλους μου
με βρήκανε να κάνω ορθοπεταλιές
κι είχαν σκασμένα λάστιχα,οι ρόδες του μυαλού μου.
Μισό αιώνα πρέπει μη και πειθαναγκασμού
σαν παιχνιδάκι τα κρατώ,σφιχτά στην αγκαλιά μου
σπέρμα ανίκανο να βρεί την ηδονή του οργασμού
κιθάρες φάλτσες συνοδεύουν τα ουρλιαχτά μου.
Μισό αιώνα ανάσκελα,λιπόθυμος στο καναβάτσο
έμαθα ως το δέκα να μετρώ
στο παραπέντε...στο εννιά...να παίρνω αβάτζο
σ' ένα ακόμα γύρο,την ζωή να προκαλώ.