Γοργό ποτάμι κύλησε
μέσ' απ' τα χέρια μου η ζωή
ίσα που πρόλαβα να βρέξω τις παλάμες
για να δροσίσω το πρόσωπο
μα στάλα δεν περίσσεψε να πιώ.
Πέρασε γρήγορα,φουριόζα η Άνοιξη
δίχως να την γευτώ όπως πόθησα
χωρίς μαγιάτικο στεφάνι
να στολίσει την πόρτα μου.
Το καλοκαίρι τέλειωσε σαν μακροβούτι
σε δυό οργιές νερό
την ώρα πού έβγαινα
ανάσα για να πάρω.
Γέμισε φύλλα η μικρή μου αυλή το φθινόπωρο
έτσι να μου θυμίσει
ότι ξύλα πρέπει να μαζέψω
για τον χειμώνα που θα 'ρθεί.
Εγώ...πού κάποτε ήμουνα παιδί
κι είχα μπροστά μου τον καιρό
να κοροϊδεύω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου