αγονάτιστες ψυχές

Έντεκα βήματα μακριά απ' τον εκτελεστή
ένας σκύλος αμέριμνα ξεψείριαζε τις πληγές του
κι έπειτα αλαφιασμένος απ' τον κρότο
έτρεξε να γλύψει των πεσμένων τις πληγές.
Μαντήλι δεν δεχθήκανε τα μάτια
οι ψυχές δεν γονάτισαν
το γόνυ έκλιναν μόνο
μπροστά στο ματωμένο φέρετρο.
Σ' άγνωστη χώρα το στεφάνι έγραφε
Σάκο και Βαντσέτι
σε άλλη γλώσσα τον είπαν Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Εδώ τον λέγανε Σωτήρη Πέτρουλα
Νίκο Μπελογιάννη,Γρηγόρη Λαμπράκη
κι αργότερα Αλέξη Γρηγορόπουλο
που ακόμα δεν είχε κλείσει τα δεκάξι του.