Να ξεγελώ την θλίψη

Σε ποιό φωτεινό μονοπάτι ξεστράτισε ο νους μου
που δεν βλέπει τον χρόνο να περνα
Ποιά στήθια με κρατούν ηδονικά
να βυζαίνω την αχόρταγη δίψα
Ποιές μουσικές κρατούν σαν φτερά
απλώμένα τα χέρια μου
Να αντικρίζω μια αχτίδα ήλιου
και να νιώθω καλοκαίρι
Να βάφω με ηλιοτρόπια τον χειμώνα
Να ξεγελώ την θλίψη εντός μου
με λίγους στίχους κι ένα γυμνό πορτραίτο
Άραγες είναι το σημάδι που άφησε
η αόρατη μαμή στην απαρχή μου...