Πατώ ελαφρά στη γης με γυμνά πόδια,νιώθω πως μπαίνω μέσα της και με σκεπάζει.
Σπόρος που άνθισε ήμουν και τώρα πίσω εκεί στην αγκαλιά της ξαναγυρνώ.
Τριγύρω τα αδέρφια μου οι άνθρωποι,άλλοι βλασταίνουν κι άλλοι επιστρέφουν για να γίνουν ένα μαζί της.
Μυρίζω το χώμα κι έχει το άρωμα του έρωτα,όπως ανάβλυζε απ' τα ανοιχτά σου πόδια ο πόθος.
Ακούω το χώμα,μου μιλά,ανασαίνει,κλαίει ,γελάει,πικραίνεται...στις κηδείες γίνεται θρήνος μακρόσυρτος,στους γάμους λύρα που δίνει φτερά στα πόδια και στον έρωτα φτιάχνει τραγούδια.
Βλέπω το χώμα ν' αφρατεύει απ το αλέτρι,να ζυμώνει τις στάλες του ιδρώτα για να φτιάξει αμπέλι.με τσαμπιά τραγανά,που θα γίνουν κρασί για το γλέντι μα και θεία μετάληψη.
Νιώθω το χώμα να είναι το σώμα μου,που βροχή περιμένει απο αγάπη,για να γίνει περβόλι ολάνθιστο.
Μια ζωή τόσων χρόνων,σε μια χούφτα γης συνοψίζεται.
Σπόρος που άνθισε ήμουν και τώρα πίσω εκεί στην αγκαλιά της ξαναγυρνώ.
Τριγύρω τα αδέρφια μου οι άνθρωποι,άλλοι βλασταίνουν κι άλλοι επιστρέφουν για να γίνουν ένα μαζί της.
Μυρίζω το χώμα κι έχει το άρωμα του έρωτα,όπως ανάβλυζε απ' τα ανοιχτά σου πόδια ο πόθος.
Ακούω το χώμα,μου μιλά,ανασαίνει,κλαίει ,γελάει,πικραίνεται...στις κηδείες γίνεται θρήνος μακρόσυρτος,στους γάμους λύρα που δίνει φτερά στα πόδια και στον έρωτα φτιάχνει τραγούδια.
Βλέπω το χώμα ν' αφρατεύει απ το αλέτρι,να ζυμώνει τις στάλες του ιδρώτα για να φτιάξει αμπέλι.με τσαμπιά τραγανά,που θα γίνουν κρασί για το γλέντι μα και θεία μετάληψη.
Νιώθω το χώμα να είναι το σώμα μου,που βροχή περιμένει απο αγάπη,για να γίνει περβόλι ολάνθιστο.
Μια ζωή τόσων χρόνων,σε μια χούφτα γης συνοψίζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου