Ετούτη η ρότα που έχεις πάρει στην ζωή
βγάζει σε τόπους που πληγώνουν τους ανθρώπους
κρύο ερημιά,οι δρόμοι είναι σκοτεινοί
δεν έχεις φίλους,ούτε αγάπη,ούτε στόχους.
Μοιάζεις πουλάκι με σπασμένα τα φτερά
μοιάζεις αηδόνι που φωνή πλέον δεν βγάζει
βλέμμα σβησμένο που σε πάει στο πουθενά
τον ύπνο η νύχτα,μ' εφιάλτες στον σκεπάζει.
Όλα πιά μοιάζουν με μια κόλαση φρικτή
σέρνεις τα βήματα που πιό κοντά της βγάζουν
δεν βρίσκεις χέρια να σου γιάνουν την πληγή
ούτε δυό μάτια,τρυφερά να σε κοιτάζουν.
βγάζει σε τόπους που πληγώνουν τους ανθρώπους
κρύο ερημιά,οι δρόμοι είναι σκοτεινοί
δεν έχεις φίλους,ούτε αγάπη,ούτε στόχους.
Μοιάζεις πουλάκι με σπασμένα τα φτερά
μοιάζεις αηδόνι που φωνή πλέον δεν βγάζει
βλέμμα σβησμένο που σε πάει στο πουθενά
τον ύπνο η νύχτα,μ' εφιάλτες στον σκεπάζει.
Όλα πιά μοιάζουν με μια κόλαση φρικτή
σέρνεις τα βήματα που πιό κοντά της βγάζουν
δεν βρίσκεις χέρια να σου γιάνουν την πληγή
ούτε δυό μάτια,τρυφερά να σε κοιτάζουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου