Με φαντάζομαι γέρο

Με φαντάζομαι γέρο με άσπρα μαλλιά,να σου κάνω επίσκεψη στο εξοχικό σου.
Να με καλοδέχεσαι,να μου φέρνεις καφέ στην μουριά και να κάθεσαι απέναντι, χωρίς να μιλάμε.
Να στρίβω τσιγάρα,να ρουφώ τον καπνό κι εσύ χαμογελαστή,μέσα στο λουλουδάτο σου φόρεμα,να μου μοιάζεις σαν πίνακας.
Κάθε γουλιά του καφέ,να μου φέρνει μιά θύμηση.
Να ακούω τραγούδια,να γεμίζει η αυλή σου με φίλους,
Να μπερδεύεται η μέρα και να βγαίνει φεγγάρι
Τα τζιτζίκια στο πεύκο να γίνονται αηδόνια
Τα βατράχια να βγάζουν φτερά και τα άσπρα μαλλιά μου,να μαυρίζουνε πάλι.
Να κοιτώ τον καπνό μ' απορία,να γελάς δυνατά σαν παιδούλα και να πίνω νερό απ' την πήλινη στάμνα.
Στο τασάκι που αφήνω τις γόπες,να φυτρώνουν μικρά ασφοδίλια.
Ένα μούρο να πέφτει και ν' αφήνει σημάδι στο πέτο,απο χείλη βαμμένα με κόκκινο χρώμα...κι όπως γέρνω απαλά στο χορτάρι,νάχει έρθει η δική μου η ώρα
σ' άλλο τόπο φωτεινό να με πάρει.