εφιάλτης των αρχόντων

Ξύπνησαν τρομαγμένοι οι άρχοντες,οι δικαστές
και οι ιερείς του κόσμου τούτου...
είδανε λέει στον ύπνο τους
ότι παράδεισος έγινε ξάφνου η γης
κι όλα τα πλάσματα της
ζώα,πτηνά,άνθρωποι κι ερπετά
ζούσανε αγαπημένα.
Ούτ' ένας πόλεμος,μήτε μιά έριδα
δεν σκότιζε τις σχέσεις των ανθρώπων.
Είδαν ακόμα λέει,πως δεν υπήρχαν φυλακές
μόνο σχολειά,ούτε κλοπές κι εγκλήματα
αφού κανένας πιά,τον άλλον δεν μισούσε.
Κρύος ιδρώτας έλουσε το μέτωπο τους
κι αν είναι αλήθεια...αναρωτήθηκαν
τότε τι κάνουμε εμείς...ποιόν λόγο ύπαρξης
θα έχουμε σ' αυτήν την πλάση;
Άνοιξαν τότε ταραγμένοι τα κουτιά
ν' ακούσουν τις ειδήσεις
Σεισμοί,λιμοί,πόλεμοι,βιασμοί κι εγκλήματα
ξεχύθηκαν απο την βρωμερή χοάνη
κι αγαλλίασε η ψυχή τους.
Δόξα σοί Κύριε σταυροκοπήθηκαν
ο διάβολος που πολεμάς,υπάρχει ακόμη
κράτα γερά κι εμείς οι ταπεινοί σου δούλοι
θα κάνουμε ότι πρέπει να μην χαθεί η τάξη...
κι έγειραν χορτασμένοι κι ευτυχείς
που τίποτα δεν τάραξε
την αρμονία του σύμπαντος.