Τρίτη 17 Ιουνίου 2014

Είναι οι ψυχή μου που ακουμπάει στο κλειδί του σολ

Έχω κρατήσει μέσα μου μιά δυνατή σιωπή
σαν μουσική γραμμένη σε διαστήματα
ακούω πάντα την μελωδική γραμμή
που περιμένει να ντυθεί μ' άγραφα ποιήματα
Ακροβατεί στου τσέλου τις χορδές
αναδιπλώνεται στου δοξαριού τα κύματα
την ακουμπούν του πιάνου οι πνοές
κι από τα τύμπανα παίρνει ρυθμό και βήματα
Είναι οι ψυχή μου που ακουμπάει στο κλειδί του σολ
είναι η ανάσα μου στων τραγουδιών την ρίμα
από τις μέρες παίρνω ήλιου φως
κι από τις νύχτες φτιάνω ποίημα...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου