δρόμοι σκοτεινοί

Τις νύχτες περπατούσε τοίχο τοίχο
σε σκοτεινούς δρόμους
τις μέρες παραμόνευε πίσω απ' τα στόρια
ακονίζοντας ένα μαχαίρι
Στο μεσαίο δάχτυλο φορούσε δαχτυλίδι
δεμένο με κόκκινη πέτρα
κι όλο σήκωνε τον γιακά της καμπαρντίνας
λες και φυσούσε μέσα στο σπίτι
Στο πάτωμα ένα άδειο μπουκάλι
είχε ένα χαρτί στα σπλάχνα του
καμιά θάλασσα δεν πέρασε από κεί
να το τραβήξει μέσα της
Έτσι απόμεινε να ακονίζει το μαχαίρι
για να κόψει το σχοινί
που κρεμάστηκε η ελπίδα του.